در این مقاله به بررسی اثرات اغتشاش خارجی بر سیستم حلقه بسته مساله کنترل ازدحام در یک شبکه با ساختار عمومی می پردازیم. بررسی اثرات اغتشاش از این جنبه حایز اهمیت است که بسیاری از جریان های داده در شبکه اینترنت به عنوان جریان های مدل نشده در نظر گرفته می شوند. برخلاف کارهای گذشته، در اینجا هر دو بخش فرستنده ها و لینک های شبکه دارای دینامیک فرض می شوند. هر فرستنده نرخ ارسال خود را به گونه ای محاسبه می کند که تابع هزینه خود را کمینه نماید. شبکه با استفاده از تقریب جریان سیال و انتخاب یک مدل غیر خطی برای دینامیک لینک مدل سازی می شود. در این تحقیق، ابتدا شرایط وجود نقطه تعادل را با در نظر گرفتن مجموعه محدودیت های حاکم بر مساله استخراج می نماییم. سپس پایداری ورودی - حالت برای سیستم حلقه بسته مساله کنترل ازدحام به ازای اغتشاش های موجود در ورودی و خروجی لینک های شبکه اثبات می کنیم. به علاوه نشان خواهیم داد در صورتی که ماتریس مسیریابی شبکه تغییرات کند باز هم نتایج به دست آمده برای سیستم حلقه بسته مساله کنترل ازدحام، برقرار خواهد بود. در انتها دستاوردهای تئوری مقاله را با استفاده از شبیه سازی دو شبکه چندلینک مورد ارزیابی قرار می دهیم.

رویکرد بوم شناسانه طراحی فضاهای زیستی، نگرش نوینی را در متون شهرسازی قرن حاضر رقم زده و تعاملی میان مجتمع های زیستی محیط زیست برقرار نموده است. روش انجام پژوهش مبتنی بر مطالعه اسنادی نظریه های مرتبط با موضوع الگوهای اولیه طراحی محله پایدار است. مقایسه تحلیلی میان الگوهای نیمه اول و دوم قرن بیستم نشان می دهد روند طی شده جهت دستیابی به سمت خلق مجموعه های زیستی خود اتکاء برای شکل دهی و استقرار نهاد اجتماعی در محیط می باشد. اهداف هم راستا با حفظ سامانه های محیطی و عملکرد مشترک میان الگوها، شکل گیری الگوی مبتنی بر توسعه پایدار را رقم می زند و الگوی رشد هوشمند با اصول پایداری امتزاج یافته و گاهی با آن ترکیب می شود. معیارهای مربوط به انرژی و گرایش به جهانی شدن، نمودی از اتخاذ روندنوینی از الگوهای طراحی محله در قرن بیست و یکم است.

به منظور بررسی اثر متقال ژنوتیپ در محیط عملکرد دانه 8 لاین اولیه و ترکیبی اولیه تریتی پایرم در مقایسه با 4 رقم گندم نان و 5 لاین امیدبخش تریتیکاله در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در هفت محیط مجزا در سه منطقه کرمان، سیرجان و نی ریز در سال های زراعی 81-80، 85-84 و 89-88 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس مرکب برای عملکرد دانه در هفت محیط، تفاوت های معنی داری بین محیط ها و اثر متقابل ژنوتیپ در محیط را نشان داد. نتایج تجزیه پایداری نشان داد اولا در گروه بندی ژنوتیپ ها با روش ابرهارت و راسل ژنوتیپ ها بر اساس پارامترهای شیب خط رگرسیون، متوسط عملکرد دانه و نیز انحراف از خط رگرسیون، لاین ترکیبی تریتی پایرم اولیه (Ka/b)(Cr/b)-5 و لاین های امیدبخش تریتیکاله 4115، 4108 و M45 دارای سازگاری مطلوب در تمام محیط های آزمایش ها شناخته شدند. ثانیا نتایج گروه بندی ژنوتیپ ها درتجزیه خوشه ای با معیار اکووالانس و واریانس پایداری، دقیقا یکسان بود. ثالثا بر مبنای پارامترهای اکووالانس، واریانس پایداری و میانگین عملکرد، لاین ترکیبی اولیه تریتی پایرم (Ka/b)(Cr/b)-5 و دو لاین امیدبخش تریتیکاله 4108 و M45با کمترین اثر متقابل ژنوتیپ در محیط و عملکرد بالاتر از میانگین سایر ارقام و لاین ها به عنوان بهترین ژنوتیپ ها شناخته شدند. این لاین تریتی پایرم برای اولین بار به عنوان یک لاین با پتانسیل مرتعی مناسب در نواحی خشک و نیمه خشک ایران به ویژه با آب و خاک شور برای انجام آزمایش های ثبت و کنترل گواهی بذر معرفی می شود. دو لاین امیدبخش تریتیکاله نیز به عنوان ارقام اصلاح شده برای تولید دانه غلات در اراضی با فقر غذایی و حاشیه ای ایران در نواحی خشک و نیمه خشک توصیه می شوند.

به منظور بررسی تاثیر رطوبتهای اولیه مختلف خاک به روی پایداری ساختمان خاک در فرآیند آبشویی و استفاده از روش آبشویی افقی، خاک اراضی کشت و صنعت امیرکبیر تحت سه رطوبت مورد بررسی آزمایشگاهی قرار گرفت. این رطوبتها بترتیب 3 درصد، 15 درصد و 19 درصد وزنی بوده و هدایت هیدرولیکی به عنوان شاخص پایداری ساختمان خاک در این آزمایشها مورد مطالعه قرار گرفت. هدایت هیدرولیکی با توجه به دستگاه هدایت سنج مخصوص، مورد اندازه گیری و پایداری ساختمان مورد ارزیابی واقع گردید. نتایج نشان می دهد که در خاک با رطوبت بیش از 15 درصد وزنی هدایت هیدرولیکی نسبتا بالاتری بوجود می آید که نشان دهنده پایداری ساختمان خاک در فرآیند آبشویی می باشد، لیکن در خاک با رطوبت کمتر از 15 درصد وزنی، پایداری مناسبی ایجاد نمی شود. بنابراین حداقل رطوبتی که می توان ساختمان خاک را در فرآیند آبشویی حفظ نمود، رطوبت 15 درصد وزنی می باشد. در عمل بر اثر گرمای محیط و وجود تهویه خوب در خاک ساختمان بهم ریخته، این احتمال وجود دارد که میزان رطوبت خاک از حد مناسب کاهش یافته و آبشویی دچار مشکلاتی گردد. بنابراین برای قضاوت نهایی، لازم است که در شرایط صحرایی این روش مورد آزمایش قرار گیرد.

شواهد مطالعات لرزه ای در دریای عمان با استفاده از نشان گر شبیه ساز بستر دریا و نشان گرهای لرزه ای لکه مسطح و لکه روشن نشان می دهد که هیدرات گازی در رسوباتی که عمق آنها بیشتر از 1150 m باشد و در محدوده ای بالغ بر 27000 km2 مشاهده شده است. در این مقاله با مدل سازی ضخامت محدوده پایداری هیدرات گازی و در نظر گرفتن خصوصیات میانگین زمین شناسی، تخمین مناسبی از حجم هیدرات گازی ارائه می گردد. برای این منظور مدل میلکو و ساسن مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به عدم قطعیت در ترکیب گاز، با در نظر گرفتن سه نوع ترکیب متفاوت گازی، حداقل عمق آب که هیدرات گازی می تواند در دریای عمان پایدار باشد، بین 430 تا 872 m متغیر می باشد. همچنین ضخامت متوسط محدوده پایداری هیدرات گازی 217 تا 446 m زیربستر دریا محاسبه گردید. بر این اساس حجم گاز هیدراته در دریای عمان در محدوده 11 تا 21 تریلیون مترمکعب در شرایط استاندارد دما و فشار پیش بینی می شود که با مقدار گاز میدان عظیم پارس جنوبی قابل مقایسه می باشد. بنابراین، وجود این منبع انرژی در دریای عمان ضرورت انجام مطالعات ویژه جهت تولید و ارزیابی اقتصادی را بیش از پیش مورد تاکید قرار می دهد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

صنعت حمل ونقل دریایی، به عنوان ستون فقرات تجارت جهانی، با چالش هایی چون عدم تعادل کانتینرهای خالی، آلودگی زیست محیطی و ناکارآمدی عملیاتی در بنادر مواجه است. این مقاله با تمرکز بر شبکه حمل ونقل کانتینری مبتنی بر ساختار هاب و فیدر، یک مدل ریاضی ترکیبی را برای بهینه سازی همزمان سه هدف اصلی ارائه می دهد: سودآوری اقتصادی، کاهش عدم تعادل کانتینرهای خالی، و ارتقاء پایداری زیست محیطی. در این مدل، نقش کشتی های لاینر و فیدر، مسیرهای دریایی، و بنادر هاب، فیدر و ستلایت با جزئیات بررسی شده اند. برای اعتبارسنجی مدل، یک مطالعه موردی بر مسیر بنادر خاورمیانه و شرق آسیا با استفاده از نرم افزار GAMS انجام شد. نتایج نشان دهنده کاهش قابل توجه در عدم توازن کانتینرهای خالی در طی سه دوره زمانی و نیز بهینه سازی هم زمان پارامترهای اقتصادی و زیست محیطی هستند. تحلیل حساسیت مدل نیز بیانگر نقش کلیدی ظرفیت کشتی در بهبود عملکرد سیستم است، اگرچه این عامل به تنهایی کافی نبوده و نیازمند مدیریت جامع در سطوح مختلف است.

در این بررسی پایداری عملکرد دانه هفده ژن نمون (ژنوتیپ) شامل هشت رگه (لاین) غله جدید تریتی پایرم، پنج رگه امیدبخش تریتیکاله و چهار رقم گندم نان در طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در هفت محیط طی سال های زراعی 80-1381، 81-1382، 84-1385 و 88-1389 با روش امی بررسی شد. نتایج تجزیه اثرگذاری های افزایشی جمع پذیر و اثرگذاری های متقابل ضرب پذیر نشان داد که اثرگذاری های اصلی محیط و اثر متقابل ژن نمون در محیط بسیار معنی دار بود به طوری که 89.49 درصد از مجموع مربعات آن توسط سه مولفه اصلی اول اثر متقابل (IPCI) تبیین شد. نتایج بای پلات اجزای ژن نمونی و محیطی اولین، دومین و سومین مولفه اصلی اثر متقابل و میانگین های عملکرد ژن نمون ها و محیط ها، آماره های پایداری SIPC3 و EV3 درمدل AMMI3 و تجزیهالگوی واکنش ژن نمونی نشان داد که ارقام زراعی گندم نان واکنش ناپایداری تا پایداری ضعیف و دو رگه تریتیکاله 4115 و 4108 و رقم گندم کویر دارای سازگاری خصوصی با محیط ششم (کرمان) بودند ولی رگه های غله جدید تریتی پایرم پایدارترین واکنش را در محیط های مختلف داشتند و رگه ترکیبی اولیه {(Ka/b)(Cr/b)-6} سازگاری خصوصی به منطقه نی ریز نشان داد. رگه ترکیبی اولیه تریتی پایرم (Ka/b)(Cr/b)-5 با عملکرد بیش از میانگین و سازگاری عمومی مطلوب بهترین ژن نمون شناخته شد که می تواند به عنوان رگه مرتعی تولید علوفه و دانه مورد استفاده قرار گیرد.

امروزه موفقیت و شکست روش درمانی ایمپلنت گذاری، می­تواند تحت تاثیر پایداری اولیه ی ایمپلنت باشد. پایداری اولیه عبارت است از ظرفیت تحمل سازه ی ایمپلنت-استخوان در برابر بار­های وارده، بدون ایجاد آسیب­های جبران ناپذیر بر استخوان مجاور، که سبب شل شدن ایمپلنت و شکست فرایند ایمپلنت گذاری می­شود. هدف این مطالعه توسعه ی یک مدل میکروالمان محدود (μFE) اعتبارسنجی شده با داده­های آزمون مکانیکی برون تنی، به منظور بررسی پایداری اولیه از طریق اندازه­گیری سفتی و بار نهایی سازه ی ایمپلنت-استخوان در بارگذاری-باربرداری فشاری دوره­ای است. پس از آماده­سازی نمونه ی استخوان-ایمپلنت، آزمون مکانیکی بارگذاری-باربرداری فشاری دوره­ای به شکل شبه استاتیک، با نرخ 0024/0 mm/s به صورت مرحله به مرحله و جابه جایی-کنترل از دامنه ی 04/0 تا 28/1 میلی­متر به سازه ی استخوان-ایمپلنت اعمال شده است. سپس منحنی نیرو-جابه جایی به همراه سفتی سازه در هر جابه جایی اعمالی محاسبه شده است. پیش از اعمال بار، از استخوان تصاویر میکروسی تی گرفته شده و یک مدل μFE بر مبنای شرایط مرزی و بارگذاری-باربرداری آزمون مکانیکی ایجاد شده و منحنی نیرو-جابه جایی سازه استخراج گردیده است. در نهایت منحنی نیرو-جابه جایی پیش­بینی شده توسط مدل μFE با منحنی نیرو-جابه جایی به دست آمده از آزمون برون­تنی مقایسه شده و مدل μFE اعتبارسنجی شده است. نتایج نشان داده است که منحنی نیرو-جابه جایی پیش بینی شده توسط مدل μFE، تطابق قابل قبولی با نتایج حاصل از آزمون تجربی دارد. مدل μFE ارائه شده در این مطالعه، توانایی نشان دادن پاسخ کلی سازه ی استخوان-ایمپلنت را در تغییر شکل­های بزرگ داشته و می­تواند به عنوان ابزاری در جهت بهبود طراحی ایمپلنت­های دندانی با رویکرد افزایش پایداری اولیه در ایمپلنت­های دندانی بدون درنگ بارگذاری شده مورد استفاده قرار گیرد.